december 2005
Blijf wandelen en ken je grens !
In de bijbel is "wandelen" één van de meest voorkomende "werkwoorden" en het wordt dan zowel letterlijk als figuurlijk gebruikt. De meeste onder ons weten, dat wandelen in de stille natuur gezond is voor lichaam en geest. Je bent sportief bezig en je staat als het ware stil bij allerlei zaken die in je hoofd spelen. Je neemt tijd voor jezelf en dat heeft elk mens van tijd tot tijd nodig.
Als ik in de natuur wandel, zeker als ik alleen op pad ben, geeft deze manier van bewegen mij rust. Je kunt dan van alles overdenken, genieten van de natuur en de stilte. Deze stilte is goed om tot jezelf te komen. Ik denk aan mensen die een druk leven leiden, én dat zijn er tegenwoordig veel, door hun werk met daarnaast allerlei sociale verplichtingen en/of hobby's, waarbij ze zichzelf een aantal verplichtingen opleggen. Eigenlijk komt het hier op neer, dat men alles wil en geen keuze kan of wil maken.
Het wordt op den duur een te veel aan "moeten". De één houdt het een half jaar vol en de ander enkele jaren, afhankelijk van de leeftijd en van de lichamelijke conditie. Bij voorbeeld mensen met een burnout hebben fysiek meestal een slechte conditie. De stress heeft gedurende de aanloop tot de burnout alle kansen gekregen én benut om je lichaam en geest uit te putten. Zou je elke dag een half uurtje tot een uur gewandeld hebben, dan zal de aanloop waarschijnlijk alleen maar langer zijn geworden én zal de burnout veel minder kans krijgen of misschien helemaal niet.
Dus wandelen in de natuur zonder een doel, de tijd voor jezelf nemen, vormt een belangrijke uitlaatklep om wat stress te lozen uit je geest en lichaam. Het alles "moeten of willen" veroorzaakt tijdgebrek waardoor we ons gaan haasten met stress tot gevolg om toch ons doel te kunnen bereiken.
Rust is een belangrijk element in het leven van de mens. Het verlangen naar rust neemt toe in de loop van de jaren. Rond je twintigste kan je normaal gesproken alles, rond je dertigste denk je dat ook te kunnen en rond je veertigste doe je dat gewoon. Alleen in het laatste geval raakt de energie sneller op. Deze energie kan je weer bijtanken door te rusten of door te wandelen in de natuur of varianten daarop. Zo blijkt in de stad Utrecht "gebedswandelingen" te bestaan. De pelgrimstochten in Europa zijn waarschijnlijk bekender. Deze manieren van wandelen zijn niet alleen gericht op rust en stilte, maar hebben ook een religieuze intentie. Verder zijn er de therapeutische wandelingen (klik aan) om onder andere alles weer op een rijtje te kunnen zetten.
En wat de rust betreft: Bewaar de rust in jezelf, zoek af en toe de stilte op en probeer in balans te komen met jezelf. Eén van de manieren om dit te bereiken is "door te gaan wandelen in de natuur". Ten slotte zou ik willen zeggen: De ziel die te voet gaat, kan zijn eigen levensritme bijhouden !
Met andere woorden: Blijf wandelen en laat je niet opjagen! Dit laatste in de breedste betekenis van het woord.
