maart 2008
Sneeuw op Pasen
Eerste Paasdag zou ik gaan wandelen met een klein groepje van vijf personen. De weersvoorspellingen waren slecht voor die dag, maar er kwamen geen afmeldingen via mijn mail binnen. Ik had de avond van tevoren toch nog even een mail naar hen gestuurd met het voorstel om de route in te korten en het natte deel van de route over te slaan. Slechts één persoon ging daar mee akkoord.
Die zondag was het 's morgens mooi weer, de zon scheen en om elf uur stonden we alle op NS station Naarden - Bussum. Daar werd op democratische wijze besloten om de hele wandeling te lopen en niet de alternatieve route te nemen.
Zo gezegd, zo gedaan. Doordat er verschillende routes elkaar kruisen in deze omgeving, was het in het begin even zoeken naar de juiste route/markering. Eenmaal op de route was het pad redelijk goed te volgen. Onderweg ergens in een schuurtje een kop thee of koffie gedronken. Het sneeuwde op dat moment licht en het was in dat schuurtje relatief warmer dan er buiten.
Vanaf het stuk dat het "Laarzenpad" wordt genoemd, werd het steeds natter en waren droge stukjes om je voeten op te zetten amper te vinden. Bij een zeer nattig stuk lagen planken als een rails op het pad. Hier kon je over lopen om droge voeten te houden. Dan moest je wel flink doorlopen, want de planken bogen door, waardoor de planken 10 of meer dan 30 centimeter onder water verdwenen. En soms lagen er geen planken en dan was het de kunst om over takken te lopen, die in de modderpoel lagen.
Wonder boven wonder kwam ik met droge voeten op het eindpunt van de wandeling aan, dit was helaas niet iedereen gelukt. Ondertussen was het begonnen te sneeuwen. Het bleef weliswaar niet liggen. Zie foto's van deze wandeling.
Al bij al een verrassende wandeling, waarschijnlijk ook door de natte omgeving waar we door heen wandelden. Het gaf me een soort sport gevoel van hoe kom ik door deze nattigheid zonder natte voeten terwijl mijn wandelschoenen niet waterdicht zijn.
De volgende dag begon het rond twaalf uur te sneeuwen en na een half uur bleef het ook liggen. Ik trok mijn wandelschoenen aan en ik begon aan mijn winterwandeling. Er was bijna niemand buiten en een grote hoeveelheid sneeuw kwam zwevend omlaag. Prachtig! Ik heb er een paar uur van kunnen genieten, daarna begon de sneeuw te smelten.
Een week eerder liep ik door de regen te wandelen, eveneens weinig mensen op straat, en ik besloot tijdens deze wandeling weer aan de Vierdaagse van Apeldoorn en Nijmegen deel te nemen. Zolang je jezelf maar droog kan houden, maakt het weer niet zo veel uit. Elke jaargetij heeft zo zijn mooie kanten. Goede schoenen en goede kleding is belangrijk. Wandelen blijft voor mij een fijne manier van leven.
