januari 2007
De Meinweg
De eerste dag begon donker en nat. Het was twee dagen na kerst en de trein kwam vijf minuten te laat aan, waardoor ik de aansluiting in Eindhoven miste. De overstaptijd bedroeg daar slechts twee minuten. Gelukkig had ik een mobieltje in mijn rugzak om mijn wandelmaat door te geven dat ik een half uur later in Swalmen zal aankomen.
Bij het NS station Swalmen werd ik met de auto opgepikt en naar de ingang van kasteel Hillenraedt gereden. Daar startte onze wandeling. Na slechts enkele honderden meters scheurde een van mijn rugzakdraagbanden half af. Daar was ik niet blij mee, maar gelukkig had mijn wandelmaat een aansnoerriempje bij zich, waardoor het probleem snel opgelost was. En we onze tocht gewoon konden voortzetten.
Het eerste cultuurmonument dat we onderweg tegenkwamen, een kruisbeeld gemaakt van gewapend beton, was in een zestal stukken geslagen. Zelfs het dikke metaal was door midden gebroken. We vervolgden onze mooie route, maar miste na twee uur lopen een afslag en kwamen bij het bezoekerscentrum "De Meinweg" uit. Geen ramp want het was buiten guur en het regende. Binnen was het lekker warm. We werden door een meisjesachtige dame aangesproken. Ze wilde het een en ander van ons weten, zodat zij aan het werk kon én ze ook wat kon babbelen. Het was rond twaalven en ze had nog geen klant binnen gehad.
Na wat gedronken en gegeten te hebben, gingen we op zoek naar de gemiste afslag en miste deze weer. Aan de hand van het wandelboekje van de Nivon, met kaartjes en tekst, vind je altijd de route wel weer, al mis je dan wel een stukje van de route. Maar dat is geen punt, het blijft vooral goed om je heen kijken en een beetje puzzelen, dat is ook wel het aardige van dit soort boekjes.
Af en toe werd het even droog tussen de buien door, maar het nationaal park "De Meinweg" is zelfs met slecht weer meer dan de moeite waard. Je waant jezelf ver van de bewoonde wereld. Persoonlijk vind ik het prachtig dat we zulke gebieden nog in Nederland bezitten. Zie de foto's van de Maas-Swalm-Nettepad.
Op de grens tussen Nederland en Duitsland, in een uiterste hoek van het Nederlandse grondgebied, troffen we een boerenwoning aan. Daarvan stonden alleen de muren nog overeind, het leek meer een ruďne. We passeerden het overblijfsel en liepen Duitsland binnen. Het was bijna drie uur en we begrepen dat we nu door moesten lopen om voor het donker binnen te kunnen zijn.
Het Duitse stuk van de route bestond uit bos waar je binnen twintig minuten doorheen was. Daarna kwamen we op het platteland terecht. De route voerde ons langs het dorpje Elmpt en zo richting Brüggen, waar we tegen half vijf aankwamen. Het was al donker, maar in dit stadje was het geen probleem om ons hotel te vinden.
Hotel Haus Neuenhofen beviel ons goed, qua ligging midden in het plaatsje, qua comfort en qua eten. Het laatste is voor grote eters niet onbelangrijk. Je krijgt voldoende eten en de prijs is relatief laag. Wat ons betreft een aanrader. Natuurlijk ben je in de plaatselijke Jugendherberge goedkoper uit. Maar daar staat tegenover dat je de kamer meestal met meerdere gasten moet delen.
De tweede dag stonden we om half acht op en zaten we om acht uur aan het uitgebreide ontbijt. Het was nog donker, maar binnen een uur was het licht en scheen de zon. Na alles afgerekend te hebben, gingen we nogmaals het stadje Brüggen verkennen, maar nu met het licht van de zon boven ons, om de nodige foto's maken. De foto boven aan deze bladzijde van het beeld, hebben we gemaakt tijdens deze rondwandeling in Brüggen. Het beeld stond in een kapelletje vlak bij het kasteel. Het is Sint Rochus, een pelgrim uit de dertiende eeuw afkomstig uit het Franse Montpellier. Hij heeft in zijn tijd vele mensen van de Pest genezen, maar is er zelf op jonge leeftijd, begin dertig, aan overleden. Na de fotosessie zijn we op pad gegaan langs de Swalm richting Swalmen. Onderweg kwamen we nog vier Nederlandse wandelaars tegen, die dezelfde kant op gingen. Het grootste deel van deze dag liepen we eveneens door een fraai natuurgebied, maar nu scheen de zon er nog bij. Als wandelaars kan je het dan niet beter hebben. Wel jammer, was dat de twee horecagelegenheden, die we onderweg tegen kwamen, gesloten waren. Dat kan gebeuren in zo'n week tussen kerst en oudennieuw, waarin veel zaken hun deuren gesloten houden.
Kort samengevat: "Het was een wandeling door een prachtig stuk Nederlandse - en Duitse natuur, een aanrader voor de wandelaar die graag in de natuur loopt". De afstand was de eerste dag 28 km en de tweede dag 17 km.
