oktober 2005
Een andere wereld
Het was nog donker. Als ik naar buiten keek, zag ik af en toe wat lichtjes voorbij glijden. En ondanks het vroege tijdstip op zaterdagmorgen kwart over zeven, zaten er veel mensen in de trein. Het was begin oktober en en een uur later reden we vanaf het midden van het land door een mistig landschap op weg naar het oosten. Ik zag een wereld die ik niet verwachtte, want volgens het weerbericht zou het vandaag een zonnige dag worden met een temperatuur van rond de twintig graden. Dat was het zeker niet, maar het gaf me wel een aangenaam herfstgevoel.
Mijn wandelpartner voor deze tocht stapte in Zwolle in de trein. Het is een vrouw met veel reiservaring. Kort geleden was zij nog drie en een halve maand op reis in o.a. het Midden Oosten, Iran en China. Hoewel zij een ervaren wandelaarster is, werkten haar nieuwe schoenen vandaag niet mee. Desalniettemin liep zij zonder te klagen de 25 kilometer over bospaden en over asfalt.
Ze had eigenlijk zoveel te vertellen, dat ze niet wist waar ze moest beginnen. Al wandelend vertelde ze wat van haar ervaringen, die ze zo precies mogelijk probeerde te formuleren. En als ik het goed begrepen had, kwam ze vanaf het begin van haar reis direct in een totaal andere wereld terecht met andere normen en waarden. Een wereld waar o.a. anders tegen de vrouw werd aangekeken, wat ze soms als zeer hinderlijk ervaarde. Maar ook een wereld met soms verrassend vriendelijke mensen. De andere wereld was eigenlijk niet zo vrouwvriendelijk, laat staan dat de vrouw als de gelijke van de man werd of wordt beschouwd. Ik vroeg me dan ook af, wat ze met al deze ervaringen / kennis ging doen. Ik ken haar als iemand, die een groot voorstander is van gelijken rechten voor mannen en vrouwen!
Nou dat wist ze nog niet zo precies, maar in ieder geval ging ze alles opschrijven zodat geïnteresseerden het konden lezen. Ze dacht ook na over de mogelijkheid om een website te maken, waar ze onder andere haar fotomateriaal kon tonen. Maar het was nog te vroeg om daar concrete uitspraken over te doen en over de juiste vormgeving moest ze eerst nog goed nadenken.
Tijdens de wandeling werd er ook over allerlei andere zaken gepraat. Je hoort veel van wat mensen bezig houdt in hun dagelijks leven, zaken waar je normaliter geen tijd voor hebt of de tijd niet voor neemt. Wandelen biedt daar een mooie gelegenheid voor, als je tenminste van wandelen én van het buiten zijn houdt.
Tegen zeven uur 's avonds kwamen we in Nijverdal aan, waar we héérlijk gegeten hebben in het Turkse Barbeque House Bosporus. Een échte aanrader!
