oktober 2007
Texel als wandeleiland
Het Texelpad is een feest om te lopen, zo heb ik dit pad ervaren. Dat het op een eiland ligt, speelt zeker een positieve rol mee in mijn beleving. Alleen het eindpunt van dit pad bereiken, is een ander verhaal.
In augustus 2005 ben ik aan het pad begonnen. Het was toen eigenlijk veel te warm voor het maken van van zo'n wandeling door de duinen onder de brandende zon met weinig tot geen schaduwrijke plekken. Ik liep ruim twintig kilometer van 't Horntje naar De Koog. Zie augustus 2005 ! Dat jaar verloor ik mijn oudste broer. Een jaar van veel wandelingen om te wandelen, om te verwerken, om alleen te zijn. Dit gold met name voor de eerste maanden na 21 april.
Hoe verder ik in de tijd kwam, hoe meer ik weer begon waar te nemen wat er links en rechts van mijn pad gebeurde. Niet dat het een eenzame tijd was, want ik liep met mijn gedachten. En deze hielden mij volop bezig, terwijl de zon op mijn huid prikte. Het was een rare tijd, maar de wandelingen deden mij goed. En hoe vreemd het ook mag klinken, het leek wel een mooie tijd onder de blauwe hemel met hem in mijn gedachten.
Ik dwaal af, maar van het Texelpad is verder niet veel meer terecht gekomen. Pas in maart van dit jaar heb ik dit pad weer opgepakt. Niet alleen maar samen met José. Het doel was nu duidelijk anders. Ten eerste liep ik sinds twee jaar weer graag met andere mensen. Ten tweede wilden we het pad verkennen. Dat wil zeggen: zij wilde het verkennen om het later nog een keer in groepsverband te lopen en ik wilde het hele pad gelopen hebben. Die keer liepen we van De Koog naar De Cocksdorp. Dit traject was eveneens zeer bijzonder evenals het eerste traject, dat ik toen alleen liep. De weidsheid van de duinen, soms hier en daar een bosje en natuurlijk de brede stranden. Zo kunnen we de westkant van het eiland wel typeren. Voor de meeste mensen is dit de mooiste kan van het eiland.
Het was die dag fris met een lauw zonnetje. Maar het was en is een ervaring, waardoor je terug wilt naar deze machtige natuur. Met de zoute zeewind in je gezicht en de grote ruimte om je heen. Dit is een deel van Texel dat je zeker ervaren moet hebben.
In juni liepen we van De Cocksdorp naar De Waal. Een groot deel van de dag wandelden we over de zeedijk en genoten van de Waddenzee. Het was wederom mooi weer en dan ziet alles er natuurlijk mooier en vrolijker uit. Het plaatsje Oosterend was het hoogte punt van deze dag. Zie juni 2007!
Vorige maand liepen we het stuk De Koog - Oudeschild. De Koog - De Waal is een doorsteek van het pad en De Waal - Oudeschild hoort bij het pad zelf. Het stuk Den Burg - Oudeschild was verrassend mooi. Veel onverharde paden leidden ons door een licht glooiend landschap. Wat minder mooi was, was het weer op het eind van deze dag. Maar toen was het inmiddels al vijf uur in de middag toen de eerste druppels vielen. We waren bijna bij ons eindpunt, onze bushalte van waaruit we ons terug lieten brengen naar Den Burg. Daar moesten we overstappen op de bus naar de boot.
Deze veerboot tussen 't Horntje en Den Helder geeft telkens weer iets extra's aan de reis. Het varen duurt slechts een kwartier. Met het wachten erbij gerekend een half uurtje, maar de sfeer en de inrichting aan boord geeft me een gevoel alsof we een grote zeereis gaan maken. Je kunt er wat eten en drinken, binnen of buiten zitten. Dit alles geeft mij dat eiland gevoel zowel op de heenreis als op de terugreis. Het is een onderdeel van de wandeling. Hoewel we heen en weer reisden voor een wandeldag, is het aan te raden om minimaal één overnachting te boeken op het eiland. Vanaf Den Haag is het ongeveer drie a vier uur reizen om aan de wandeling te kunnen beginnen. En dezelfde tijd heb je natuurlijk weer nodig om huiswaarts te keren.
Deze maand het stuk Oudeschild - 't Horntje gelopen. Het was weer prima weer! Alleen de afstand was
nu slechts elf à twaalf kilometer. Het was een kleine afstand en toch viel er genoeg te zien, maar hoe dichter je in de richting van de veerboot kwam, hoe moeilijker het werd om het Texelpad los te laten. De gedachte dat het klaar was, gaf bij voorbaat al een gevoel van heimwee. Dat kwam en komt door de afwisselende en prachtige natuur, waardoor het pad ons leidde en niet op de laatste plaats door de fijne en gezellige wandelpartner waarmee ik deze dagen over het eiland heb mogen lopen.
