juli 2005
WANDELEN !
"Wandelen !" Wat moet ik er mee ? Wat kan ik er mee ? Riep een kennis van me uit. Hij vervolgde: Ik zit liever in een gemakkelijke stoel met een mooi boek in mijn hand en met een kop thee naast me. Oké, een kwartiertje in een park lopen en naar mensen kijken als het mooi weer is. Maar dan heb ik het ook wel gehad.
Voor mij is wandelen een "must", ik word er helder van, het geeft me energie. Het is een luxe om te kunnen wandelen, wat wil je nog meer denk ik dan wel eens. En als ik dan spontaan tegen iemand uit mijn vriendenkring zeg: "Zullen we een stuk gaan wandelen ?" Dan is het antwoord meestal "nee" of ik heb geen tijd. Het gekke is dat er veel mensen zijn die van wandelen houden, maar die zitten net niet in je vriendenkring. Waar dan wel? In allerlei wandelclubs waar je nou toevallig geen lid van bent.
Natuurlijk maak ik ook wel afspraken om met kennissen of vrienden ergens een flink stuk te gaan wandelen. "Een flink stuk" is voor mij een kilometer of dertig. Natuurlijk is dit relatief, voor de een is dit veel te veel en anderen lopen liever vijftig of honderd kilometer. Voor die laatste afstanden blijken ook genoeg liefhebbers, heb ik me laten vertellen door een zeer sportieve persoon en tevens een liefhebber van deze afstanden. En daarnaast denk ik ook even aan de bekende wandelmarsen in deze categorie. Iets te veel van het goede voor mij, maar leuk dat mensen daar plezier in hebben.
Ja, met iemand anders wandelen is gezellig, maar soms ga ik er ook alleen op uit, omdat ik het me voorgenomen heb of soms uit armoe. Maar als je dan eenmaal op pad bent, valt het me bijna altijd mee en kan ik genieten van de natuur en het weer. Het hoeft niet altijd zonnig te zijn, als het maar droog is en liefst onder de vijfentwintig graden. Dat laatste is meestal wel het geval in Nederland. Dus er zijn genoeg mogelijkheden per jaar om hier te gaan wandelen. Een beetje regen kan geen kwaad, zolang het maar niet met bakken uit de hemel valt. Als dat wel gebeurt, is schuilen niet onverstandig. Maar in het algemeen vallen de regenbuien mee, of heb je er minder last van. Als je thuis was gebleven en je hoort de regen tegen de ruiten slaan, lijkt alles veel erger. De genen die op pad zijn ervaren het meestal anders, de gezelligheid onder elkaar heeft ook zijn plus punten, die je alléén thuis niet zal ervaren.
Wandelen in de sneeuw vind ik een sensatie op zich, ik bedoel hier in Nederland, alles is wit en de wereld lijkt een sprookje. Helaas is de wereld geen sprookje én valt er hier zelden zoveel sneeuw dat je die illusie krijgt. Ik praat niet over wandelen in de bergen, dat is een heel ander verhaal. Daar is ervaring voor nodig of een gids, én laten we het weerbericht niet vergeten. Dit laatste gegeven kan van fataal belang zijn.
Nee, ik ben een wandelaar van het platteland, maar in de heuvels lopen heeft zeker zijn charme, maar dan moeten we eigenlijk de grens over. Van dat laatste komt niet zo veel meer, niettemin voel ik me hier in de natuur niet minder gelukkig.
Wandelen heeft veel mogelijkheden, als je er van houdt. Ik ben dol op wandelen en u kunt om de maand een stukje van mij vinden onder het kopje Column in het hoofdmenu - "De Wandelwereld van Arjan". Mensen die willen reageren op dit stukje kunnen een e-mail sturen naar idee@wandel-abc.nl.
